RSS Feed

januari, 2012

  1. Ja, Oprah…

    januari 19, 2012 by admin

    Een paar weken geleden kreeg ik een e-mail van een van mijn schaduwlezers: wanneer stuur je de nieuwe versie?
    Nieuwe versie? dacht ik, welke nieuwe versie? En tot mijn schaamte bedacht ik mij dat de laatste versie van oktober dateerde. 2 maanden niet geschreven. Wat een schande. Ik kan wel allemaal redenen aanhalen maar ik krijg het niet goedgepraat. Het knaagt aan mij – 2 maanden niet geschreven -. In de nacht word ik wakker – 2 maanden niet geschreven -, als ik lui op de bank lig – je zou nu ook kunnen schrijven -. Het hangt als een kogel aan mijn enkels. Terwijl schrijven mijn allerliefste tijdverdrijf is.

    Een paar weken geleden lagen mijn kogel en ik, zo goed en zo kwaad als het ging, op de bank naar Oprah’s Farewell shows te kijken. Na 2 shows vol fijne optredens was de laatste aan de beurt. Oprah stond in haar studio met alleen een stoel en begon te vertellen. Over alle wijze lessen die ze geleerd had in al die jaren. En haar enige boodschap was eigenlijk: kom van je luie reet en ga doen waarvoor je op deze aardbol bent gezet. Zoek uit waar je passie zit, wat je dromen zijn en maak die waar. Want de enige persoon op deze wereld die jouw dromen kan doen uitkomen ben je zelf. En als je droom in lijn ligt met wat je passie is, dan zul jij hierin slagen.
    Ik zat aan de bank gekluisterd. Oprah spreekt altijd de waarheid.

    Ik wil niet impliceren dat ik het licht zag, een goddelijke hand voelde of engelen hoorde zingen. Maar ik heb het wel in mijn oren geknoopt. En sindsdien is het een mantra of eigenlijk een dreigement dat ik dagelijks tegen mezelf uit, ‘Sarah je hebt een droom. En die enige die die droom kan uitlaten komen ben jij. Dus kom van je luie reet.” Ja, Oprah…


  2. Discipline

    januari 6, 2012 by admin

    Dat mooie schema waar ik vorige keer over vertelde hè? Dat lag al na een week in de prullenbak. 10 pagina’s per dag, what was I thinking? Het werd er eerder een! Of eigenlijk: geen. Nee, ik besloot het over een andere boeg te gooien: schrijven wanneer ik de tijd had, oh ja, en inspiratie! Want dat ik 2 uur voor mij heb om te schrijven wil nog niet zeggen dat ik weet wat ik moet schrijven.

    Dus, nadat ik maandag niet schreef omdat ik te moe was (eerste dag van de week), dinsdag niet omdat ik moest sporten, woensdag omdat we uit eten gingen en donderdag niet omdat ik weer ging sporten, ging ik vrijdag languit op de bank: vrije dag. Ik had immers nog het hele weekend voor mij om te schrijven. Heus, echt, ik lieg niet, ik was vastberaden: ik ging het doen. Dus zette ik mijn laptop aan op zaterdag, en liep er vervolgens met een grote boog om heen. Op zondag was het nog wat erger, de laptop kwam de kast niet uit. En zo ging het, wekenlang.

    Tot de dag kwam dat mijn man zei “uhm, was jij niet ooit, vorig jaar ergens, een boek aan het schrijven?”. Verdomd dacht ik, dat klopt! Nu heb ik een goed excuus om mijn beginnende boek uit het oog te zijn verloren: ik raakte zwanger, begon aan een nieuwe baan, en ging verhuizen. Kortom het was een pittig jaar.

    Na wat speurwerk op mijn laptop, nou ja speurwerk, het document heette gewoon “Boek”, las ik mijn 3 pagina’s nog eens. Het was helemaal niet zo slecht als wat ik dacht, en er stond meer op papier dan ik dacht, “wel” 8 pagina’s! Dit had misschien toch wel potentieel. Dus nam ik mij op dat moment heilig voor: ik zal regelmatig schrijven. Het hoeft niet elke dag, eerder elke week een beetje. Als er maar voortgang in zit. En discipline.

    Ik en discipline, zijn als water en vuur. Ze mijden elkaar als de pest.

    Wat heb ik mij op de hals gehaald