RSS Feed

Hoofdstuk 1

Dit gebeurde niet echt.
Terwijl ze steun zocht op de stoel naast zich, staarde ze naar het verwrongen en betraande gezicht van de liefde van haar leven. Althans, dat dacht ze dat hij was. Totdat hij een half uur geleden opbiechtte “het” met een collega te hebben gedaan. Meerdere malen zelfs, in hun huis, op de sofa, in de badkamer, in de tuin. Hún tuin. Dezelfde collega die hij haar drie maanden geleden had voorgesteld op een cocktailparty van zijn werk, waarom had ze niets gezocht achter zijn lofzang aan deze, zelfs in haar ogen, woest aantrekkelijke vrouw?

Hoe had deze zo fout kunnen lopen?

Terwijl hij op zijn knieën zonk om zijn spijt te betuigen draaide haar maag zich om. Wankel en blind van de tranen zocht ze haar weg naar het toilet, waar haar zojuist verorberde sushi-lunch, zich schokkend een weg naar buiten zocht. Ze vond troost bij het koele keramiek van de terracotta vloertegels. Elke maand vierden zij hun ontmoetingsdatum met een gezamenlijke lunch. Hoe had deze zo fout kunnen lopen?

Achter haar doemde haar aanstaande echtgenoot op en hielp haar richting de sofa in hun Boeddha-zen-achtig ingerichte woonkamer.

Zo was het 4 jaar geleden ook begonnen realiseerde zij zich met sarcasme. Zij had teveel gedronken op een borrel van het werk en hij had haar teveel versierd voor iemand die ze pas één avond kende. De aantrekkingskracht was enorm en na een spectaculair aantal cocktails waren ze al binnen een uur op het toilet van de hipste club van Nice beland. Het was alsof haar zwarte Audrey Hepburn jurkje niet meer bestond. Hij had met een ruk de zaak omhooggeschoven en die andere – Victoria’s Secrets – naar beneden.
Een man met beestachtige trekjes, zoveel beter dan haar vorige laffe Amerikaanse vriend, die zich al schuldig voelde tegenover god als zij in haar lingerie door het huis liep.

Zo ging het met hen altijd, all or nothing

Na die korte maar krachtige vrijpartij had hij haar naar zijn huis meegenomen, waar ze eerst zijn toilet had ondergekotst, en daarna met hem in zijn Boeddha-zen-achtige huis hadden gevreeën alsof ze elkaar nooit meer zouden zien. Op zijn sofa, onder de douche, in het gigantische bed, in de tuin onder het toeziende oog van 2 buurjongens die op hun 13-jarige leeftijd allang in bed hadden moeten liggen en nu waarschijnlijk zo geschokt waren over wat ze hadden gezien dat ze nooit meer sex zouden overwegen…

Zo ging het met hen altijd, all or nothing. Ze vreeën nog steeds zo en ze ruzieden ook nog steeds zo. Passioneel. Maar hij was mooi, te mooi voor haar en dat wist ze.

Vrouwen verrekten hun nek en meer, om hem te kunnen bekijken. Overal waar ze gingen kreeg hij alles voor elkaar bij de vrouwen. Suites, extraatjes in winkels, gratis drankjes in een restaurant. Als zij hem ook maar even alleen liet, trof ze bij terugkomst standaard een wulpse schone naast hem.

Hij was ook niet het type man dat een vrouw op afstand zou houden. Hij hield veel van vrouwen, een beetje teveel, dat wist ze. Maar hij hield ook een beetje teveel van haar. Dat dacht ze althans maar wist ze pas zeker, toen hij haar een half jaar geleden ten huwelijk had gevraagd. Óp de Eiffeltoren omringd door sidderende vrouwen dat dan weer wel, maar hij vroeg háár om de rest van zijn leven mee door te mogen brengen.

Dus toen zij die collega ontmoette en haar een hand gaf voorzien van een prachtige, opvallende, Tifanny’s verlovingsring had zij het gouden hart om haar nek van zijn grootmoeder even niet gezien. Maar nu, nu zag ze het wel, bright & shiny op haar netvlies. En in haar ontstond een woedde die ze nog niet eerder kende van zichzelf.
Hello fury, nice to meet you. Je m’appele Julie…
Met een klap landde haar hand op zijn gezicht, zijn verbazing was net zo groot als die van haar. Zij had hem nooit geslagen, meestal gooide ze met voorwerpen. Zo was de afstandsbediening al meerdere malen kapot gesmeten tegen de muur. Maar ze ontweek hem altijd, ze gooide nooit raak. Niet dat ze dat kon, raak gooien, maar diep in haar hart wilde ze hem ook niet raken.

Hello fury, nice to meet you

Maar nu wel, ze wilde hem tot in het diepste van zijn ziel raken. Zoveel mogelijk pijn doen.

In blinde woedde trok ze een pump uit en haalde keihard uit. Met onverwachte kracht raakte ze hem midden op zijn neus. Verbijsterd deinsde hij achteruit toen een straaltje bloed uit zijn neus op zijn witte blouse begon te vlekken.

Terwijl hij aanstalten begon te maken om achteruit van de bank af te schuifelen, stortte zij zich schreeuwend met twee pumps in haar handen op hem. In een wilde worsteling stortten ze van de bank, rollend, schreeuwend en slaand. Er was geen begin en einde meer, haar ledematen waren die van hem en de zijne van haar. Ze trok aan zijn haar, stompte overal waar ze hem maar raken kon en schold hem uit in alle talen en woorden die ze kende. Het was niet duidelijk meer of dit vechten of vluchten was, een beetje van allebei misschien. Kledingstukken scheurden en de pijn vermengde zich met het naderende orgasme. Zijn hulpeloze geschreeuw zorgde ervoor dat het woedende vuur in haar alleen nog maar sterker werd en langzaam zonken haar tanden in het eerste beste stukje bloot vlees dat voor het grijpen lag. Haar vriend schreeuwde het uit en terwijl zij de zoete smaak van bloed op haar tong proefde, voelde ze ook de warme schokken van hun eeuwige liefde uit haar lichaam wegsijpelen.

“Ga weg” zei ze, “ga weg”.

Geen reacties »

Nog geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *