RSS Feed

Posts Tagged ‘Sarah van Dee’

  1. Writersblock

    december 27, 2011 by admin

    Mijn handen zweven boven het toetsenbord “haar naam is…”, ik haal de zin weg. “Ergens in Nice…”, ook die zin haal ik weer weg. Ik tikte: Dit gebeurde niet echt.

    Dat was hem, de eerste zin van mijn boek. Euforisch schuif ik heen en weer op mijn stoel, ik heb pas een zin maar dit klinkt veelbelovend! Maar wat nu? Het schrijven van een boek is zo makkelijk nog niet, ik heb ervaring met columns die een duidelijk begin en eind hebben op een pagina. Maar dit is andere koek. Dit eindigt pas over, tja, hoe lang is een gemiddeld boek eigenlijk? Ik trek een Karin Slaughter van mijn nachtkastje; oef 400 pagina’s. Dus als ik een pagina per dag zou schrijven ben ik dik een jaar bezig.
    Maar, denk ik overmoedig, ik kan best 10 pagina’s per dag schrijven! Dan ben ik al over 40 dagen klaar. Doen daar al die schrijvers zo moeilijk over?
    Vol goede moed pak ik mijn agenda: vandaag 10, morgen 10, dinsdag moet ik sporten, woensdag komt er bezoek, donderdag 10, vrijdag…wil ik geen vrije dag? Oké, vrijdag wordt mijn vrije dag. Zaterdag en zondag schrijf ik er dan 10 of meer per dag.

    Enthousiast vertel ik een collega over mijn schrijfschema, deze hoort het aan, knikt een keer en zegt dan “ja. En heb je al aan writersblock gedacht?”. Ik hou niet van dat negatieve gedoe dus ik roep: writersblock? HA! die heb ik niet!

    Eenmaal thuis schuif ik weer vol goede moed achter mijn laptop, mijn handen zweven boven het toetsenbord en ik begin als een dolle te tikken. Alles wat in mij opkomt, alles waarvan ik denk dat ik dat zou doen in de situatie van Julie. Na een uur kijk ik tevreden naar een flinke lap tekst en mijn oog valt op het aantal pagina’s: 3. Ik slik. Maar ik laat mij niet uit het veld slaan hoor! Als een pianist plaats ik mijn handen weer voor het toetsenbord maar er gebeurt niets. Ik hoor de stem van mijn collega “heb je al gedacht aan writersblock?”. Het zal toch niet waar zijn. Daar was hij dan, mijn eerste writersblock.


  2. Hoe kom je erop?

    december 14, 2011 by admin

    “Hoe ben je eigenlijk op het verhaal gekomen?”, wordt mij steeds vaker gevraagd.
    Ik denk wat, zucht wat, draai wat met mijn ogen. En concludeer dat ik geen idee heb.
    Het is net als met alles wat ik schrijf, het valt mij gewoon te binnen. Terwijl ik onder de douche sta, of auto rij, of tijdens een vergadering. Het kan ook gebeuren als ik met mijn hoofd in het vriesvak zit van de Albert Hein, op zoek naar de aardappelkroketjes. Ineens hoor ik een stem, die begint een verhaal en dan moet ik er maar voor zorgen dat ik als de sodemieter pen en papier in de aanslag heb om het op te schrijven. Want die inspiratie houdt geen rekening met mij. Getreuzeld? Te laat. Jammer dan. Weg mooie zin.

    Maar meestal is er wel een aanleiding en die kan heel duidelijk zijn. Een column over mijn rijinstructeur is geïnspireerd op, je raad het al, mijn rijinstructeur. Maar soms is het vager. Een Douglas mevrouw die de naam van een product vreemd uitspreekt. Een gedachte. Een gezicht. Een oude mevrouw met een schrift op schoot. Maar in dit geval was het wel een hele duidelijke: mijn eigen bruiloft inspireerde mij tot het schrijven van “Wijze woorden van Julie”.

    Ik was volledig gelukkig de weken voor de bruiloft en maakte mij nergens druk om, maar ineens bekroop mij de gedachte: wat als…? Wat als mijn aanstaande zich ineens uit de voeten zou maken? Of een dubbelleven erop nahield? Wat zou ik dan doen?

    En zo werd het zaadje geplant, het zaadje werd 3 zinnen “vrouw wordt verlaten door multimiljonair, vlak voor haar bruiloft. Ze moet andere man vinden. Zoektocht beschrijven.” En de 3 zinnen zijn inmiddels een half boek. Nu de inspiratie nog vinden voor de andere helft. Maar ook die zal mij vast wel te binnenvallen, ergens tussen de aardappelkroketten en de mevrouw van de Douglas…


  3. Sarah wie?

    december 14, 2011 by admin

    Sarah van Dee. 29 jaar. Amsterdamse, maar pakte in 2007 haar biezen en ging de liefde achterna richting het zuiden, naar het immer zonnige en altijd warmere: Maastricht. Zeer gelukkig getrouwd met Lars, baasje van poes Ginny en sinds 1 jaar hele trotse mama van zoon Juno.

    Werkt voor een baas, in een stad waar ze nog niet dood gevonden wil worden. Enige voordeel van die stad, is dat ze in de pauze naar de Ikea kan huppelen om daar gehaktballetjes te eten, om dan terug te rollen naar kantoor.

    Schrijft voor haar eigen website, heeft ook geschreven voor Dutch Cow Girls en Het Kan Wel. Is zeer trots op het feit dat ze de blogwedstrijd gewonnen heeft van Life&Cooking toen het programma nog zo heette. Nog trotser dat ze bij de laatste 30 bloggers zat van de Viva webstrijd in 2009. Had ik al vermeld dat ze in de Intermediair stond omdat ze haar verhuizende collega’s volledig had afgezeken in blogje op het Intranet van een niet nader te noemen groot Telecom bedrijf?

    Maar het aller-trots ben ik op mijn tweede kindje: Wijze woorden van Julie. Het is een boek in wording, met al zijn ups en downs. De komende tijd kunnen jullie mij en het ontstaan van dit boek hier volgen, waar ik de ultieme schrijf uitdaging aanga: schrijven over schrijven.

    En wil je meer weten over Wijze woorden? Kijk dan eens bij een van de hoofdstukken onder het kopje Lezen.

    Groetjes

    Sarah